Omgekeerde cultuurshock na lange reis

Een week geleden kwam ik terug van een jaar reizen. Tijdens dit jaar ben ik op bijzondere plekken geweest; zo heb ik onder andere een bezoekje gebracht aan Turkmenistan, Kirgizië, Iran en Saoedi-Arabië. Je zou verwachten dat ik daar grote culturele verschillen zou tegenkomen. Dat was ook zo, maar de grootste cultuurschok was misschien wel mijn thuiskomst.

Vanaf het moment dat ik thuiskwam, ervoer ik allerlei vreemde scenario’s. Zo liep ik op mijn thuiskomstdag door de Appie met mijn moeder en spotte daar ‘vegan pompoenplakjes’. Ik moest hier echt heel hard om lachen. Ten eerste heb ik nooit geweten dat er ook non-vegan pompoen bestond, en ten tweede kan zoiets alleen maar aangeboden worden in een super ontwikkeld land. Geen schijn van kans dat je vegan pompoenplakjes tussen de khachapuri in Georgië ziet liggen.

Ik merkte dat ik nog even lekker bleef hangen in mijn gedrag tijdens mijn reis. Zo moest ik als ware Hollander op zoek naar een fiets en moest ik nog wat kapotte kleding laten repareren. Bij beide toko’s ging ik direct onderhandelen. De beste mannen aan de andere kant van de toonbank keken me wat raar aan, maar het is toch gelukt. Ook bij de kleermaker heb ik korting gekregen. Later zei mijn vader dat dat wel een beetje vreemd was….Gelukkig kon ik me nog net inhouden en riep ik geen Salam Alaikum toen ik bij de Marrokaanse schoenmaker binnen liep…

Ook de enorme mensenmassa’s in al die hippe barretjes en cafés verbaasde me na mijn thuiskomst. Ik ben nooit vies geweest van een goed speciaalbiertje, maar ik voelde me toch meer thuis in mijn abaya in de woestijn dan tussen de hipsters in dat overvolle café.

Als ik me dan al had gewaagd in een druk restaurant, ging ik voor een toiletbezoek haastig op zoek naar mijn rol wc-papier. Ik besefte iets later dat je dat er hier gewoon bij krijgt als je naar het toilet gaat. Ook moest ik mijzelf eraan herinner om het wc-papier door te spoelen en niet ergens in een prullie te gooien.

En voordat je denkt dat dit artikel louter bestaat uit toilethumor, zijn er ook meer serieuzere zaken die mij opvielen.

Zo werd er direct bij thuiskomst weer enorm gepland. Of ik over 2 weken op donderdag wilde komen eten? Uhm….ik heb 0 plannen in het leven, maar oké. De haast en de stress die ik bij de mensen zag, was ook weer even nieuw. Waar maken we ons druk om? Tevens kreeg ik meteen weer de vraag: ‘Wat zijn je plannen voor dit weekend?’, ‘Wat ga je morgen doen?’ ‘Uhm….ik zie wel..? Iedereen is zo bezig met morgen, dat haast niemand stil staat bij vandaag. Én vandaag is toch een mooie dag (ondanks dat het regent, ook nieuw!).

Ik hoop dat ik nog een tijdje een cultuurshock hou en nog lekker in het moment blijf leven…